அன்புடன் காதலன்:

அவளை நீங்கள் பார்த்திருக்க வாய்ப்பில்லை. தேவதை என்றெல்லாம் சொல்லமாட்டேன்,அதுக்கும் மேலே. சரி சரி சிரிக்காதிங்க. ஆனால் நிச்சயம் அவளைப் பார்த்தால் மனம் திக்கென்று ஓர் நொடி நிற்கும். எனக்கு அப்படித்தான் இருந்துச்சு…

கோபாலபுரத்து அரசு மேல் நிலைப்பள்ளியில் படித்துக்கொண்டிருந்த காலம் அது. சினிமா ரசிகனான எனக்கு அவளைக் கண்ட முதல் கணம் அனைத்துமே “ஸ்லோ மோஷனில்” நகர்வது போலிருந்தது. “தட்டத்தின் மரயத்து” படம் பார்த்துள்ளீர்களா? கேரளத்தில் பயங்கர ஹிட்டான திரைப்படம். அதில் வரும் ‘ஆயிஷா’ போல்தான் அவளும்.

அவளை முதன்முறை  பேருந்தில் தான் கண்டேன்.பன்னிரண்டாம் வகுப்பின் கடைசித் தேர்வு அன்று.எப்பொழுதும் ஆட்டோவில் வீடு செல்லும் நான், அன்று பேருந்தில் பயணித்துக் கொண்டிருந்தேன்.சக தோழிகளுடன் முன் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்தாள். நானோ அடித்துப் புடித்து கம்பிகளுக்கு இடையே பின்னிருக்கையில் சிக்கியிருந்தேன். ஃப்ளோரல் குர்த்தி, அதுக்கு மேட்சிங்காக வெள்ளை பர்தாவும் அணிந்திருந்தாள். காலையில் போட்ட லிப்ஸ்டிக் மங்கிய படி, மையிட்ட விழிகள் துழாவ ரோட்டை வேடிக்கை பார்த்தபடியே வந்தாள்.

அன்று வீட்டிற்கு வந்த பின்பும் ஏனோ அவள் விழிகள் என் விழிகளை விட்டு அகலவில்லை. பேருந்திலே அதிகம் பயணிக்காத நான், அவளைக் காண மட்டுமே பயணிக்க ஆரம்பித்தேன். நாட்கள் ஓடிச்செல்ல, நானோ பின்னிருக்கையில் இருந்து நகர்ந்தபாடில்லை.

எட்டி எட்டி பார்ப்பதோடு சரி.. ஆனால் பெயர் கூட அறிந்திருக்கவில்லை…”ஃப்லேம்ஸ்” கூட போட்டு பாக்க முடியலைங்க. பேச வாய்ப்புகிட்டினால் கூற கவிதையெல்லாம் எழுதியிருந்தேன், ஆனால் என்னவென்று அவளை நான் அழைப்பது.. அவள் விழி மேல் கொண்ட காதலால் “கண்மணி” ஆகிப் போனாள்.

 “கண்மணி அன்போடு காதலன்

  நான் எழுதும் கடிதமே”

என கமல்ஹாசன் பாட எத்தனையோ இரவுகள் கற்பனையோடு கழிந்திருக்கின்றன. எல்லாம் வண்ணமயமாய் தோன்றிய வசந்த காலம் அது. அவளே அதின் முதல் பூ…

நாட்கள் மாதங்களாக, பள்ளி மாணவன் காலேஜ் சேர்ந்திருந்தேன். அவளுக்காகவே பையில் ஒரு சீப்பு, குட்டி செண்ட் பாட்டில் எல்லாம் வைத்திருந்தேன்… ஆனால் நான் ஒருவன் உள்ளதை அவள் நிச்சயமாய் அறிந்திருக்கவில்லை. நானும் அவளை விட்டபாடில்லை.

என் செய்கைகள் யாவும் என் நண்பர்களுக்கு பலத்த சந்தேகத்தை ஏற்படுத்திவிட்டது போல. ஒருநாள் கையும் களவுமாக சிக்கிக் கொண்டேன். குற்றவாளியைப் போல் விசாரித்தார்கள். எல்லாவற்றையும் அறிந்த பிறகு, அவர்களின் கூத்தாட்டத்தை நீங்கள் பார்த்திருக்க வேண்டும்.. என் கதையில் என்னை விட ஆர்வம் காட்டிய ஆட்கள் அவர்கள் தான்.

என்றும் போல் அன்றும் பின்னிருக்கையில் அமர்ந்தவாறு அவளை நோக்கிக்கொண்டிருந்தேன். மயில் நீல புடவை, சிறு வெள்ளி செயின், கம்மலை மறைத்த தங்க நிற “தட்டம்” (முஸ்லிம் பெண்கள் அணிவது), கையில் கருப்பு டைட்டன் வாட்ச் என கண்ணைக் கட்டிவிட்டாள் கண்மணி.

அவள் படிக்கும் சித்தூர் அரசு கலைக்கல்லூரிக்கு முன்பே என் நிறுத்தம் வந்துவிடும். அன்று என் நிறுத்தத்தில் இறங்கலாம் என எத்தனித்த பொழுது.. தோளின் மீது யாரோ அழுத்துவது போலிருந்தது.

 “மச்சா இன்னைக்கு ஒழுங்கா சொல்லிருடா…” என அருகில் அமர்ந்தபடி காதுக்குள் கிசுகிசுத்தான் சுனில், என் சிறு வயது நண்பன். அவனோடு மற்ற சிலரும் இருந்தனர். நானோ நிச்சயமாய் முடியாதென மறுத்துவிட்டேன்.

“கேவலம் எத்தன மாசமா சுத்தற, ஒரு பேராச்சி தெரிஞ்சுதா உனக்கு? இன்னைக்கு என்ன பண்ணுவியோ ஏது பண்ணுவியோ, அவகிட்ட உன் லவ் சொல்ற…”

“ இவன் இதுக்கு சரிப்பட்டு வரமாட்டான். நம்மலே சொல்லிடலாம் மச்சா”

என் வாயை இரண்டு பேர் பொத்திக்கொள்ள, சுனில் கத்தியது இன்னும் காதினில் ஒலித்துக் கொண்டே உள்ளது.

“ஹே… ஃப்ளு சேரி பொண்ணே…. ஹே….இவன் உன்ன லவ் பண்றானாமா” என கத்தியபடியே என் பக்கம் கையைக் காட்டினான். அவமானத்தில் கண்களைத் தாழ்த்திக் கொண்டேன்.

அவள் மட்டும் திரும்பவில்லை, ஒட்டுமொத்த பேருந்தே என்னைத் தான் வெறித்தது. அவர்களின் பார்வையில் ஒரு பதற்றமும் அருவருப்பும் ஒரு சேர இருந்தது. ஆனால் அதையெல்லாம் நான் பெரிதாய் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. அவளின் கண்களை உணர்ச்சி இன்றி எதிர்பார்த்திருத்தேன்.

என் வாழ்நாளில் அவள் என்னைக் காணும் முதல் முறை என்று நினைக்கிறேன்… முதல் சந்திப்பே கலேபரம் தான். என்ன நினைக்கிறாள் என்று கூற முடியாத மையிட்ட பார்வை… அடுத்த நிறுத்தத்திலேயே இறங்கி வேகமாக நடந்து சென்றாள். அவள் நிலையில் நான் இருந்திருந்தால் அங்கேயே அழுதிருப்பேன். ஆனால் அவள் அப்படியல்ல… அன்று வெள்ளிக்கிழமை, அடுத்த இரண்டு நாட்கள் கல்லூரி விடுமுறையாகும். அவளை காணவும் குற்ற உணர்ச்சி, காணாதிருத்தலும் குற்ற உணர்வு தான்.

 

அன்று இரவு என்னால் தூங்கவே முடியவில்லை. புரண்டு புரண்டு படுத்துக் கொண்டிருந்தேன். திங்கட்கிழமை எப்படியாவது மன்னிப்பு கேட்டு விடவேண்டும் என்ற எண்ணம். அந்த சுனில் அதன்பின் என் கண்ணில் படவே இல்லை.. அவன்மேல் எனக்கு இருந்த ஆத்திரத்திற்கு அன்று பேருந்திலேயே அறைந்துவிட்டேன். இருவர்மேலும் தவறு உண்டுதான். சரி, நம் கதைக்கு வருவோம்.

திங்கட்கிழமை காலையில் என்றும் இல்லாமல் அரை மணி நேரத்திற்கு முன்பே நிறுத்ததிற்கு சென்றுவிட்டேன்.

அவள் எப்பொழுதும் வரும் பேருந்து தூரத்தில் தெரிந்தது.. அவசர அவசரமாக மனதிற்குள் ஒத்திகை பார்த்துக் கொண்டேன். பேருந்து கண்டக்டர் “இவனா..கடவுளே” என்பது போல ஒரு பார்வை பார்த்தார். உள்ளே எப்பொழுதும் நிற்கும் கம்பிக்கு அருகே நின்றபடி அவளை துலாவ ஆரம்பித்தேன்…

டிக்கெட் வாங்கும்படி கூறிக்கொண்டே வந்த கண்டக்டர், “அந்த புள்ள இன்னைக்கு வரல” என்று முறைத்தபடியே கூறினார்.. அடுத்த நாள் நிச்சயம் வருவாள் என்று நினைத்தேன்… ஆனால் நீங்கள் நினைத்தவாறே அவள் அதன்பின் என்றும் வரவில்லை. அவள் தோழிகளிடம் முடிந்த அளவிற்கு விசாரித்தேன்.. உண்மையை அவர்கள் என்னிடம் கூறவில்லை.

“நாளைக்கு வருவா”

“கொஞ்சம் ஒடம்பு சரியில்ல”

“ஊருக்கு போயிருக்கா”

“இனி வரமாட்டா”

நாட்கள் செல்ல செல்ல நினைவுகள் மங்க ஆரம்பித்தன. வருடங்கள் உருண்டோடின.. அதன்பின் பல பெண்களைப் பார்த்தேன்…ஒருத்தியைக் காதலித்தேன்,மணந்தேன்.. குட்டி தேவதையின் தந்தை ஆனேன். அவள் பெயர் “கயல்”… ஆனால் கண்மணி என்றுதான் அழைப்பேன். வேலையின் பாரமும் குடும்ப பொறுப்புகளும் கால சக்கரத்தை வேகமாக சுழற்றி விட்டது போல.  வயதாகிவிட்டது என்று நரை உணர்த்தியது. சமயங்களில் பழைய நினைவுகள் மனதைத் தூசி தட்டும், அப்பொழுதெல்லாம் மனைவி கலாய்ப்பாள். “என்ன காதலிய நினைச்சு ஃபீலிங்-ஆ சார்” , “ஆனாலும் பேரே தெரியாம லவ் பண்ணியிருகிங்க போங்க, என் ஆளு பேரு ராஜேஷ் தெரியுமா” என்று குலுங்கி குலுங்கிச் சிரிப்பாள். கயலும் வேலைக்காக வெளியூர் சென்றுவிட்டாள்.  மகளில்லாமல் வீடு வீடு மாறியே இல்லை, அதுமட்டுமின்றி நகர் புற வாழ்க்கை வெறுத்து விட்டது. அதனால் கோழிக்கோடு மாவட்டத்தில் உள்ள செம்மன்சேரிக்கு குடி பெயர்ந்தோம். இதற்கு இடையில் கொரோனா உலகத்தையே ஆட்டிப் படைத்துவிட்டது. புதுப் புது வாழ்க்கை முறைகள், வேதனைகள் என அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியதாயிற்று.

 பல வருடங்களுக்குப் பிறகு,

மனைவி காலையிலேயே காய்கறி வாங்கி வரச் சொல்லியிருந்தாள்.  மதியம் 3மணிக்கு கடைகளெல்லாம் சாத்திவிடுவார்கள். கொரோனா கட்டுப்பாட்டின் காரணமாக… அருகில் இருந்த மளிகைக் கடையில் பொருட்களை எல்லாம் வாங்கிக்கொண்டு, பெட்ரோல் போட்டுவிட்டு செல்லலாம் என வந்தேன். ஆட்கள் கூட்டம் அதிகமாகவே காணப்பட்டது. 100 ரூபாய்க்கு போட்டுவிட்டு ஏடிஎம் கார்டை நீட்டினேன்.

“அக்கா, அந்த கார்டு மெசினை எடுத்துட்டு வாங்க” என்று மலையாளத்தில் கத்தினான். வந்த பெண்மணியைக் கண்டு ஒரு நிமிடம் திகைத்துப்போனேன். அவள்தான், அவளேதான்… வயதாகி முகமெல்லாம் சுருக்கத்தால் நிரம்பியிருந்தது. அந்த சின்ன வயசு தேஜஸ் எல்லாம் போயாகிவிட்டது, இருந்தும் அவள்தான் என்று பார்த்த கணமே புரிந்தது.

“நான்.. நான் தாங்க…நியாபகம் இருக்குங்களா” சற்றே தயங்கியவாறு கேட்டேன். அடையாளம் கண்ட அடுத்த கணமே உள்ளே அறையை நோக்கி ஓடினாள். ஏதேதோ எண்ணங்கள் சட்டென்று நெஞ்சை ஏதேதோ செய்ய, அசைவற்று சிலையாய் நின்றேன்.

“ஸார் கொஞ்சம் வண்டிய தள்ரிங்கலா… எங்களுக்கும் வேலை இருக்கு” பின் நின்றவர் எரிச்சலுடன் கத்தியதைக் கேட்டு சுயநினைவிற்கு வந்தேன். காலால் உதைத்த படியே வண்டியை நகர்த்தி, அந்த திசையில் மீண்டும் ஒருமுறை பார்த்த பொழுது, அவள் வேகமாக வந்துகொண்டிருந்தாள்.

“நல்லாருகிங்களா?”

“ஹும்”

கையில் சிறு தாளைத் திணித்துவிட்டு கண்ணீரைத் துடைத்தபடியே நடந்து சென்றாள்.நானும் கண்களைக் கசக்கியவாறு காகித்தத்தைப் பிரித்தேன்.

“ என் பேரு அமீனா…

 -இப்படிக்கு முன்னாள் காதலி “

கண்களில் நீர் தாரைத் தாரையாக வழிந்தது…. அழுதபடியே சிறு புன்னகைப் பூத்தேன்… பதின்பருவ காதல் வாடிய பூவாய் மணந்தது. பைக்கை வேகமாக சாலையில் செலுத்த, கண்ணோடு ஒட்டிய நீர்த்துளி காற்றில் ஆனந்தமாய் பறந்தது,என்னைப்போலவே…..

-சுதந்திரா

 

சாவு- நிழல் நிஜம்

அடர் நீல அழுவத்தின் அலைமடியில் தேங்கிய நீர் நொடியில் அமிழ்ந்து கரைவது போல் மரணம் எளிதில் மறதியைத் தழுவுகிறது. சமயங்களில் மரணமும் மறதியும் சலனமற்ற நிசப்தத்தின் அங்கமாகின்றன. ஆழியாய் இருப்பின் அலையாய் பரவும் நினைவுகளின் ஓசை, வெகுண்டு எழுவதும் வீழ்ந்து மடிவதும் இடத்தைப் பொறுத்தே அமைகிறது. மனித மனம் நிச்சயமற்ற நிகழ்காலத்தையும் தடுக்கவியலா எதிர்காலத்தையும் கட்டுபடுத்த எண்ணும் பெருமுயற்சியில் தோல்வியே வெற்றி பெறுகிறது. ஆனால் பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் கடந்தும் மரணம் என்ற சுகத்தை அனுபவிக்க மனித மூளை பரிணாமம் அடையவில்லை என்றே கூற வேண்டும். ஊண் அழிந்தாலும் உயிர் மரிப்பதில்லை. உயிர் என நான் இங்கே குறிப்பிடுவது நம் ஆழ் மன எண்ணங்களை. எண்ணங்கள் ஏதோ ஒரு வகையில் உயிர்ப்புடனே உள்ளது. நினைவுகளைச் சேகரிக்கும் பெட்டகமாகவே மனம் செயல்படுகிறது. வலியும் மகிழ்வும் கொண்ட நினைவுகளின் சக்தி கூற்றில் அடங்காது. வருடங்கள் கழித்தும் நாம் ஒருவரை மறக்க நினைப்பதோ அல்லது மரணத்தை ஏற்க மறுப்பதோ அதன் சான்று. அதிலும் நாம் மறக்க நினைக்கும் நினைவுகள் மனதில் ஆழப் பதியும் என ஏன் நினைவில் தங்குவதில்லை?
“இருந்து என்ன ஆகப்போகிறது, செத்துத் தொலையலாம்.
செத்து என்ன ஆகப்போகிறது,இருந்தே தொலையலாம்” என்ற கல்யாண்ஜி எனப்படும் வண்ணதாசனின் வரிகள் எதார்த்தத்தை உரைக்கிறது.


இவள் ஏன் மரணம் குறித்தே கூறுகிறாள்? எதிர்மறை எண்ணங்களையே உளறுகிறாள் என எண்ணவேண்டாம். மீண்டும் கூறுகிறேன், மரணம் அழையா விருந்தாளி,விரும்பா பரிசு, முக்கியமாக கசக்கும் உண்மை. அதில் பயந்து ஓட நினைத்தவரும் ஒரு நாள் சாவின் முச்சந்தியில் நிற்கத்தான் போகிறார். இறப்பு தங்களை வரவேற்கலாம், ஆனால் நீங்களாய் அதில் சங்கமிப்பது நிச்சயமாய் வரவேற்கத்தக்கதில்லை. முடிவில்லா பயணம் என்று ஏதுமில்லை, ஆனால் முடிவு உங்களுடையது அல்ல.


முதல் பத்தியில் கடலையும் இறப்பையும் ஒப்பிட்டிருந்தேன். அவை இரண்டிற்கும் பெரிய வித்தியாசம் எனக்கு தெரியவில்லை. இறப்பின் துன்ப துணைவரே நினைவுகள். நீர் உண்டெனினும் அலைகளே அதை வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. பெருங்கடலில் உருக்கொண்ட சுனாமி எனினும் குளத்தின் அமைதியைக் கெடுத்த சிறு அலைவரிகளாயினும் அனைத்தும் நினைவுகளே. சமநிலையைக் குலைக்கும் பேராற்றலே அதன் சிறப்பம்சம்.

இதையடுத்து ஒரு நிகழ்வைக் கூற விரும்புகிறேன், ஆனால் அதை வருங்கால பதிவுகளில் கூறுகிறேன். என் சிறு கட்டுரையை வாசித்தமைக்கு நன்றி. என் எழுத்துக்கள் என் எண்ணங்களின் வெளிப்பாடே. அதில் தீர்வைக் கூற நான் அனுபவசாலி அல்ல. அதை மீறி ஏதாவது கிட்டியிருந்தால் மகிழ்ச்சி. நான் முந்தைய பதிவில் எழுதியிருந்த என் சில வரிகள்.

“சாவு கொடிது
நினைவுகள் அதனினும் கொடிது”

முதிர்ச்சியின் அளவுகோல் முதுமை அல்ல, நிதர்சனத்தை ஏற்று செயல்படுவதிலே உள்ளது.பயணப்படுங்கள், கண்டடைவீர்.

இப்படிக்கு,
சுதந்திரா

நானும் எழுத்தும்

அனைவருக்கும் வணக்கம்.தங்களை எழுத்தின் மூலம் சந்தித்து பல மாதங்கள் ஆகிவிட்டது. கட்டுரை வலைப்பதிவுகளில் இருந்து கவிதை வலைப்பதிவுக்குச் சென்றுவிட்டேன் சில காலமாக. நான் ஒன்றும் சிறந்த கவிதாயினி அல்ல, எதிர்காலத்தில் நடந்தால் மகிழ்ச்சி. எழுதிச் சலிக்கும் அளவிற்கு இன்னும் எழுதவில்லை,அடுத்தவர் எழுதியதை ரசிக்கும் நிலையில் தான் உள்ளேன். ரசிப்பதை மறப்பின் மொழியாற்றல் மழுங்கிவிடும்.நூல்கள் என் மொழித்திறனுக்கு உதவியதிற்கு இணையாக பாடல்கள் உதவின. வரிகளுக்காகப் பாடலை விரும்ப ஆரம்பித்து வருடங்கள் கடந்துவிட்டன.இக்கட்டுரை அதைக் குறித்து அல்ல. என் கவிதைகளின் உயிர்ப்பைக் குறித்தது இக்கட்டுரை.

கவிதையின் காரணம்:

இது வாழ்வைப் பிரதிபலிப்பது

என் கவிதைகள் யாருக்கானது? எதற்காக இயற்றப்படுகிறது? அதன் விளைவு என்ன? நான் எழுதுவது என்றும் எனக்காக மட்டுமே அல்ல. அதைப் படிக்கும் ஓரிரண்டு மனங்களுக்குப் புரிய வேண்டும் என்பதற்காகவே. அதில் என் சிறு சுயநலமும் உண்டு. வாழ்வில் நடக்கும் சில சம்பவங்களை எளிதாய் கடக்கும் தன்மையற்றவள் நான். அதே சமயம்,மனிதர்களிடம் வெளிப்படையாய் கூறும் சுபாவமும் எனக்கில்லை. என் வலியைக் கடத்தும் உதவிக்கோலாகத்தான் கவிதையைக் காண்கிறேன். அனைத்துக் கவிதைகளும் என் எண்ணங்களைப் பறைசாற்றினாலும், அனைத்திலும் வலியும் அனுபவமும் இருப்பதில்லை. சிலது பார்வையாளனைக் கவர்வதற்காக எழுதப்படுவது, உவகையே அங்கு முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.இவ்விடம் நான் கூறும் துயரங்களும் வலிகளும் என்னைச் சார்ந்தவை மட்டுமே அல்ல, என்னைச் சார்ந்தவர்களையும் உள்ளடக்கும். நான் கேட்கும் செய்திகள், சிலரது வாழ்க்கை முறை, அவர்களின் எதிர்ப்புகள், மாற்றங்கள், மன்றாடல்கள் எனப் பல என் எழுத்தின் வலிமையை நிர்ணயிக்கின்றன.

ரசிப்பதற்கு மட்டுமே

உணர்ச்சியை வெளிப்படுத்துவதில் காட்சிக்கு அடுத்து எழுத்து தான் சிறந்து விளங்குகிறது. மொழியின் பண்பும் அதுவே.உன் எண்ண அலைகளைக் கடத்தும் ஒரு கருவி தான் மொழி. அதில் ஒன்றிணைந்ததே எழுத்தும் அதன் பயன்பாடும்.ஏதோ ஒரு வடிவில் இக்கட்டான சூழ்நிலைகளையும் மன இறுக்கங்களையும் அவிழ்க்கும் வழியாகவே எனக்கு கவிதைத் திகழ்கிறது.

மன ஆறுதலைத் தரும் அளவிற்கு நான் எழுதாவிடினும், படிப்போரின் மன உளைச்சலைக் காண்பிக்க எண்ணுகிறேன். எழுத்து ஒரு போதை. பழகிவிட்டால் அடிமையாக்கிவிடும். சிலசமயம் போதைப் பொருட்களே மருந்தாகின்றன.

அனைவருக்கும் ஒரு பாணி உண்டு. உள்ள வெளிப்பாடுகளை வெளிப்படுத்தும் முறை மாறலாம், ஆனால் ஏதோ ஒரு வகையில் அவ்வழுத்தத்தைத் தீர்காவிடின் முடிவு மோசமாகலாம்.

சிறு அறிவிப்பு:

மீண்டும் கூறுகிறேன், நான் எழுத்தில் மிகுந்த அனுபவத்துடன் ஆணவத்தில் சொல்வதாக எண்ண வேண்டாம். என்னைப் பொறுத்தவரை இப்பொழுது தான் எழுதத் தொடங்கியுள்ளேன்‌. பிழைகளையும் விமர்சனங்களையும் எதிர் நோக்கும் ஆரம்பக்கட்ட எழுத்தாளனின் மனதைப் பிரதிபலிக்க எண்ணுகிறேன். ஆனால் மேல் கூறியவை பல வருடங்களுக்குப் பிறகும் எனக்குப் பொருந்தும் என்பதில் ஐயமில்லை.

கடைசியாகக் கூற விரும்புவது, ‘கசிவு’ என்ற கதையை ஒரு புத்தகத்திற்காக எழுதியுள்ளேன். கூடிய விரைவில் புத்தகத்துடன் வருகிறேன். உங்களது ஆதரவையும் விமர்சனங்களையும் ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கிறேன்.

-சுதந்திர தேவி

How safe are you in this society?

Good evening everyone. I saw a video a few days back and it is about why rape happens in India. Those men said that it is because of the dress worn by the women. There might be some of you who accepts their view. But I can’t take it. And this is not a simple issue too. The World is in urgent demand for people who can change them. Those people are not sexist intentionally but that’s how this society grew them up. I’m so much disturbed and I can’t stop thinking about this issue. Is this my mistake?? Many of them don’t take it seriously either. Those men said that if a girl wears a short dress, the men will get excited. When I heard this point, I was totally shocked and got angry. Moreover, they say a rape can’t happen without a girl’s consent. So what about the rape of babies who are of 1 or 2 years old? Do they also give their approval to the rape? Society says if a girl drapes her body fully with clothes, she is safe. This is purely “unfair”. They think the women in their house are safe as they wear clothes which are “decent” (according to them). They also suppress the talents and work of women. They think rape happens because of the women who go to work outside. So they expect us to be slaves for them again as we are getting empowered gradually these days.

Now I’m gonna say my opinions on this problem

The above pic perfectly depicts how a woman feels in this society of sexists.

No matter who we are, no matter what we are, we deserve to be treated right

  • We are here to tell our baby girl how to be cautious with men. But how many of you are there to grow your boy to see women as a fellow chap and not as a sex doll?
  • Women are not your property to take her as granted. Everyone must know this and many of you are well aware of it. But then why rape or women harassment happens?? It is because you don’t take it seriously.
  • Is there severe punishment to this problem? In our country, justice is not everyone’s cup of tea. You must be rich to file a case or else you will end up as nothing as the case goes on for 20 years. The retribution must be quick with a thorough investigation because the innocent must not be punished.
  • I think the media is an important reason for women harassment. Have you ever seen a movie in which heroine is flirted by the hero and calls her a “figure”? Are women an object? The series and movies which get released in OTT platforms never undergo certification. When kids see those perverse scenes, it affects their mental health. This can change their character towards women and when a girl child sees such kind of movies or series, she gets afraid of this society.
  • The lack of sex education to children plays an important role in women molestation. This is what happened in Bois Locker Room issue. It is natural to get attracted towards the opposite gender but you can’t force anyone to like you or love you.
  • Some men think women as easy prey or weak gender. But it is not factual at all. Women are equal to men in every way. Everyone is not capable of everything.
  • Let’s come to view about the dress. One man said that the government should ban the short dresses. I laughed loudly as I see how mad he is. How can you think like that? Do you judge everyone by their dress? Men pose themselves as topless sometimes. Do you think anything ugly about it? Most of you won’t. But when you see a girl who wore a short dress, you can’t accept it. Why does this happen?
  • So many people believe from a small age that woman body is for sex. So let’s change this idea forever. As parents, treat your boy child as same as the girl child. Make him cook, wash vessels, and every work at home. It doesn’t mean you are torturing your boy. This is what you are making your girl child do for years. It makes them independent and they know the value of every work and he won’t insult a girl.
  • Are girls safe in their home? Mostly a girl gets harassed by a man who is her neighbor or relative. Harassment is not only to girls, but many boys have also been a victim of molestation. So parents, don’t think your boy is so safe in this society.
  • We feel bad or shy to use the word “sex”. But what is there to hide?? Do hiding words do any good? Nope, it makes them worse a lot. We should make sex education as a mandatory subject. Parents should talk freely talk about this issue to kids. So when you become a friend with your child, he or she will share everything with you.

Those men said they treat women as goddess but we don’t needed to be treated as goddess, just treat us as humans made of blood and flesh like you.

I was about to write something else but that 5 minutes video made me write a post about it. We must change society and in this post, I didn’t talk about gender equality. It is more about gender safety. Mostly my previous posts are about my hobbies and activities. But this is a global issue which requires attention. Well if you wanna share your views, feel free to tell me. And if you like it, give it a ⭐ and share with your loved ones.

Pros and cons of Online Classes

Online classes

Hey folks, how are you all? I hope you guys are safe. Today we are about to discuss a topic which we are going through this pandemic time. Due to the Coronavirus breakdown, the schools and colleges started online classes. I’m sure that it is new for some of them. I’m here to discuss some of the pros and cons of the online classes. There are two types of online classes. Synchronous: This is the live online interaction classes between educators and learners. In this class, both of them must attend class at the same time. Asynchronous: In this class, the teachers can take class irrespective of student’s geographical location and time. The best example is recording the classes and sharing them with the students. Let’s see some of the most important aspects of online classes🤔.

Advantages of Online classes😜:

The flexibility of location:

Students and teachers have the flexibility of location in online classes. Teachers work efficiently in this method as it is easy for them to take a class from their home rather than travelling to schools and colleges daily. It is the same way students get boosted. So they can study anytime, anywhere irrespective of geographical location. It is an important point which saves time of students.

Convenience:

In online classes, students have the comfort of home and it limits the expenses of travelling. The students who often get distracted in the traditional classroom can sit peacefully in their home finding a suitable spot. The online classes are a great platform for students who can’t afford books. There are many websites which offer free ebooks and other foundations. It is a great time for students to learn in platforms like Byju’s, Unacademy, Khan Academy, etc which offers a lot of courses for many exams.

Time flexibility:

Irrespective of geographical location and time, students can profit using this choice. The students who are interested in studies are mostly benefitted in this way. Now, most of the universities in the world chose online classes. Students from various countries in the world study at top universities like Harvard. Due to COVID issues, the students locked themselves in their home country. Here is the problem of synchronous classes, time zone varies depending on the country and it is a major problem for students.

Online learning is rapidly becoming one of the most cost-effective ways to educate the world’s rapidly expanding workforce.” 

Disadvantages of Online classes:

Internet and other sources:

First of all, the concept of online classes is exciting and making it to look fantasy. But it is not possible for all to join in the classes as network matters. And we can’t guarantee that everyone has a smartphone and internet. Countries like India have people who are largely from the middle classes. Do you think they can afford the internet when they can’t afford a meal during these COVID days? Is that student’s mistake to not have internet? It makes me worried because I can pay for it but what about those who can’t.

Distraction :

We all are in our home and it is initially difficult to adapt to the online classes as we have the comfort of our own home. In a traditional classroom, teachers track the students from being distracted but it is not feasible in online classes. It would worse the students who always wanna insisted by teachers to concentrate the studies. Students mostly use the parent’s smartphones for online classes. The parents might get calls during online classes or they have to go out for some reason and they want their phone. There are many chances, a student might get distracted.

Cheating:

It is easy to cheat in the exams and tests conducted by colleges and schools. Plagiarism can take place in assignments and projects. It is tough for tutors to find the forgery by students. Many universities have this issue during exams.

Social Interaction:

Students cannot resist interacting with their pals during classes 🤪. But now we can’t do it as like a traditional classroom. Still, we can text our friends but it doesn’t experience like our traditional classroom. It may cause stress to some of them. The interaction and eye contact between students and teachers help for better learning. Now even I have that problem as I always wish interaction and eye contact.

Hey guys, it’s been a week I post in my blog. I was so engaged with my works, well yeah….Online classes 😔🤣😅. And started an Instagram account (Sdsayscom) and Facebook page ( Sdsays) to promote this blog. Online classes and tests make me feel so exhausted and I must schedule my plans to work it out well. Then as usual, if you like this blog, press the star button⭐ and follow this blog for more posts😆. If you have any questions or compliments😉, let me know in the comments section.

Why I fell in love with Canada 🇨🇦

Hello, everyone must be busy with your own works but take a minute and try to read this post. So that you will know me better. Here I’m going to tell you about Canada, my Utopia(Dreamland). When I was in Grade 9, I was so interested to know about Canada. I was curious about Germany but the problem is language. They taught courses in German. That’s when Canada entered my dreams. They taught their courses in English, my second language. After a lot of Google searches, I fell in love with Canada 🍁. I started to dream about Canada and talk more about Canada. I torture my friends by talking about Canada and soon they understood me☺. It became my Utopia😇. I became so obsessed with Canada🤣. I wish to study my undergraduate and postgraduate in Canada but I can’t afford too much money. So postgraduate is better and I can afford it. And my cousin is doing his higher studies there. I was so stunned when I came to know that many of my neighbours are in Canada. Many of them are pursuing their higher studies which made me search about Canada.I’m going to share a few things which admired me a lot ☺.

People and population:

Canada is the second-largest country in the world with a population under 40 million. But India is 3 times smaller than Canda with a population of over 137 million. I think now you understood about the population and area of Canada. Ottawa is the capital of Canada but the most popular city is Toronto. People there are so sweet and kind. In the U.S, if you say sorry it means that you are admitting the guilt but Canadians love the word “sorry”. Do you know that Canada passed ” Apology Act” in 2009 which is a direct result of overuse of ‘sorry’.

Maple syrup-Signature of Canada 🍁:

The maple tree is a part of Canada and it’s leaf is in the map of Canada 🇨🇦. Maple syrup is a significant product of Canada. Canada produces the highest percentage of maple syrup than the rest of the world. Even the syrup heists take place there. Quebec is the largest producer of Maple syrup in North America with production exceeding 6.5 million gallons. Pure Maple syrup contains vitamins and minerals. It is a great source of manganese and riboflavin. It is usually served with pancakes, pie, fajitas, popcorn, scones and cocktails.

Cities and languages :

Canada is comprised of ten provinces and three territories to the north. The major provinces are Ontario, Quebec, Alberta and Newfoundland. Ontario has the highest population of 14 million. Some of the cities are Montreal, Ottawa, Windsor, Queensland, Vancouver, Calgary, Edmonton and Victoria. There are two major languages in Canada, French and English. But it has many minor languages including immigrant languages.

Immigration friendly:

Canada is one of the countries which is immigration friendly. Canada always welcomes skilled labourers and people with a high degree but it is not that easy to get a job without skill. Canada always require Canadian experience from its workers. Immigrants to Canada are more skilled than immigrants to the U.S. But it is not that easy to live in a country which is the best country in the world for quality of life. Canada which is loaded with better opportunities is a great country to live and work. Canada receives its immigration population from more than 200 countries.

Tamil ethnicity in Canada:

In 1983, the Tamil population started to migrate to Canada during the Sri Lankan Civil War. Tamil Canadians had become one of the largest visible minority groups in Greater Toronto. In a 2016 census, Tamil is the most spoken South Asian language in Montreal. In that same year, the government declared the month of January as the Tamil heritage month valuing the richness of Tamil culture and the contribution of Tamil Canadians to the Canadian society. Tamil Canadians contribute to 1% of the total population. There is a street known as “Vanni veethi” which is a pride to Tamilians. The University of Toronto has decided to chair in Tamil studies as Tamil is the 20th most commonly spoken language in the world. I’m always so proud to be a Tamilian. So this fact blew my mind.

Top Universities in Canada and International Students :

These are the top 10 universities in Canada by Times Higher Ranking:

  1. University of Toronto
  2. University of British Columbia
  3. McGill University
  4. McMaster University
  5. University of Montreal
  6. University of Alberta
  7. University of Ottawa
  8. University of Calgary
  9. University of Waterloo
  10. Western University

I love U of T which is my dream Varsity. U of T is in the Top 15 Universities in the world. I like you to Google about these Universities and you’ll be amazed. Many students in India wish to study in Canada. It is a dream destination for many of them. International students can afford in Canada and the scholarships can make it a way cheaper. Would you like to study in Canada?🤩 Think about it.

Justin Trudeau – Prime Minister:

Justin Trudeau has been the prime minister of Canada since November 2015. He is the second youngest Prime Minister of Canada after Joe Clark. He is the son of the ex-Prime minister Pierre Trudeau. Sophie Grégoire is the spouse of Justin Trudeau who recently tested positive for Covid-19. But she was recovered from it. Every year he celebrates the Tamil heritage month fantastically with the Tamil-Canadians.

Temperature and Climate:

Temperature is extremely cold during winters and temperature would decrease to -40°c but during summer Canada would experience above 35°c. It is one of the coldest places on Earth. The lowest degree ever recorded in Canada was -63°c. So without socks, gloves and sweaters don’t come outside or else you’ll be frozen🤣. Canada has approximately 2 million lakes which are nowhere in the world. Most of them are untouched by humans. Canada sleeps in the lap of Mother Nature and I’m longing to be a part of it.

Maybe now some of you could be attracted by Canada and I think you’ll be more interested in googling about Canada but the fact is I’m showing only the positive side of Canada. There are some negative things but don’t consider it for now as COVID has changed everything and enjoy your lockdown holidays being safe🙏. And if you like this post, share with your friends and hit the star button ⭐ and most importantly, follow my blog😅.

How I’m spending my quarantine days🧐😁

Hola guys, I think everyone is spending your quarantine time with joy. But I’m frustrated 😫 and l wish to go to school now. However, it is not practical presently, make yourself better and enjoy your COVID-19 holidays, I’m here to elucidate how I spend my holidays during the quarantine time. Amid the coronavirus break down, everyone is baking and becoming “MasterChef” 🤣. But I started my blog to share something with you. If you haven’t read my posts yet, check it out on my website. In this vacation time, I’m used0 to waking up late 😉 around 9 a.m. and get scolded for my action by my parents.

Disclaimer: If you do everything I mentioned below you might be criticized by your parents🤣 for the behaviour.

Web series and movies🍿

Netflix, Amazon Prime Video and Hotstar are entertaining me well with movies and web series. I watched some of the web series like “Out of Love” and “Hostages” on Hotstar and “Money Heist” on Netflix and “Made in Heaven” on Amazon Prime. I saw movies like KKK, Evaru, Guilty and many more. Many people in the world are watching on these OTT platforms. Because it gives access to a lot of contents on a cheap rate. The web series became more prominent in the early 2000s and they are better alternatives for those television series.

Cooking the Indian cuisine

Cooking is an art which requires a lot of practice and mastery with creativity. Indian cuisine is one of the most diverse cuisines in the world with a traditional and regional taste. I’m learning how to cook Indian cuisine and bake the mug cakes without oven. I made Biriyani, Indian bread like chapati, butter naan with Paneer butter masala. Some easy egg recipes and evening snacks like veg cutlets and Dalgona toffee(a Korean candy). Sweet is an incredible taste which gives you pleasure and satisfaction. I prepared some of the sweet recipes which are famous in various parts of India. Basundi- a popular dish in Maharashtra and Gujrat. Ada pradhaman is a unique dish of Kerala. Whole wheat payasam is a great sweet recipe of Tamilnadu. Google about these recipes and Bon appetite😄.

Exercise and Yoga

Exercise is a physical activity which enhances the overall health and fitness. Every day I’m exercising for 1:30 hours to stay fit. I always fear about becoming fat and that thought made me do exercises 🧘‍♀️. It also boosts the immune system of the body which helps us to fight against COVID-19 during this pandemic period. Yoga postures like Viparita Karni have numerous benefits. By 6:00 pm in the evening, I used to start my exercises and by 7:30 pm I would finish them. It refreshes me a lot. I warn you as a wellwisher as it an emergency to protect yourselves and make sure you do it.

Indoor Games

Hey, I’m not saying about crouching inside the house and playing with the phone games. I’m truly playing cards and carrom board with my parents. I don’t know how to play cards before this holiday but now I’m somewhat doing good I think so😉. But I love Carrom so much. Chess is an intellectual game which enhances the brainpower. In Armenia, chess is a subject to develop the skills of the children from their childhood. Don’t forget to teach your children Chess, so that we might not lose a future “Grand Master”.

Books – That never change 📚

I love reading books and mostly I read Tamil books but there are some favourite English books for me. I read almost every book of Chetan Bhagat. Fictions are my favourites, but now I’m reading the Autobiography of Mahatma Gandhi. But these enjoyments are no longer, my school is going to start the online classes 👩‍💻. I’m so worried but these are just a piece of life which we have to accept. Finally, spend time with your family and friends while maintaining social distance.Bye guys👋.

Comment below about your quarantine experience and if you like it press the star button⭐ and share it with your friends.

Discovering a lingo isn’t a bad idea

Hallo all, everyone wishes to learn a new language but it is not an easy procedure. It requires so much time and patience for you to learn a foreign language. I started learning German 🇩🇪 from my 10th grade because Deutschland(Germany) offers free education to all students in the world😲. I was super excited about it but the majority of its courses are taught in German. I felt miserable when I saw the language of instruction 😟😵. At least you need B1 or B2 level of German proficiency to study a course at university. And there is another reason for learning German. It is that German mostly has the English alphabet 😝 but with a different pronunciation and some other new alphabet. So there is no need for learning the alphabet because I also learned Hindi( All new alphabet for me🤪) but somehow I completed my Hindi exams. I’m using Duolingo and Udemy to learn German since 2019. Duolingo is a great app for beginners and it is free. One of my cousins (Gowtham daas) knows the A1 level(basic level) of German which motivated me to learn that language. It was really hard for me to learn a language continuously. I had my school lessons and tuitions to go. During 10th summer vacation, I learned many new words and how to make simple sentences without mistakes. But soon I forgot about it because I really had to concentrate on my studies 😅.

“Language is not a genetic gift, it is a social gift. Learning a new language is becoming a member of the club-the community of the speakers of the language.”

– Frank Smith

I lost that interest which I had when I began the learning process😬. After a few months later, when I was in a shop, I saw a word. I was like, “That’s Deutsch😎 (German).”Again I started to continue discovering German🧐. But this time it is even harder and took more duration to remember those words. I thought I should not give up my effort and knowing a different lingo is never a waste of time.

Every day I’m learning something new and knowledge is everywhere. Try to grasp it as much as possible. I thought I would join a class during this vacation to cultivate my language skills but COVID-19 intervened in my dreams 😪😅.So the only possibility, for now, is to learn online🤷‍♀️. I renewed my process and even started learning an online course from Harvard through EDX. EDX is a great online platform to pursue a degree from the top universities in the world. It is a much cheaper way to accomplish your dream of getting a degree from those top universities.

Don’t give up 🧐😁

Advantages of learning a new language:

  1. It boosts the brain and improves the memory power of the child.
  2. Learning a new language is so essential in this competitive world. As opportunities are worldwide, we must utilize it.
  3. Learning a language means not only learning the words but also the people who speak that language.
  4. The child grows multicultural and adaptive to the World.
  5. Mastering a foreign language enhances the first language of the child.
  6. It enhances decision making and ability to multi-tasking.
  7. It develops critical-thinking skills, problem-solving and increases the concentration.
  8. It improves listening skills.
  9. It opens new career options to you.
  10. There is nothing wrong with learning a new language. All you need is some interest and the Internet🤣. Press page 2.

How stories help us to shape the brain and its benefits

We all love stories from our childhood. Stories boost our feelings like trust, compassion and empathy. It positively influences our social behaviour. Storytelling is a form of art. Storytelling describes the social and artistic activity of sharing stories, sometimes with improvisation and embellishment. Individuals who read stories seem to understand people better and display greater empathy.

“The universe is made of stories, not of atoms”
– Muriel Rukeyser

How it excites your brain 🧠:

One day, I was watching “Harry Potter and the Half-blood Prince. ” I was super excited and I was using some spells from that movie. This is human behaviour. We often concern about the characters in the movie and think it over for days and nights. Let’s know the science behind it. Experiencing a story alters our neurochemical processes and stories are a significant tool in shaping human behaviour. When someone listens to a character-driven story, their brain instantly floods with oxytocin, cuddle hormone. In this manner, stories are not just devices of amusement and entertainment but also of control.

Love hormones:

Paul J.Zak is an American neuroeconomist who found that ‘oxytocin’ is responsible for this behaviour. Oxytocin is a peptide hormone and neuropeptide. It is normally produced in the hypothalamus and released by the posterior pituitary. It plays a role in social bonding, uterine contractions, childbirth and the period after childbirth. It also helps in milk production. But under physiological stress, oxytocin is released in both brain and body. After the stimulus, changes in oxytocin in blood reflect changes in the brain’s oxytocin. They have identified oxytocin as the neurochemical responsible for empathy and narrative transportation.

Psychologists have shown that significant stories induce “transportation”.Transportation happens when one loses himself in the flow of the story.

Watch “Paul Zak: Trust, morality – and oxytocin”

https://youtu.be/rFAdlU2ETjU – link

The infusion of oxytocin into the blood and examining the changes in behaviour does not mean that this is how the brain works, it simply means that a drug has changed the behaviour as many drugs do. These results suggest that emotionally immersing narratives inspire post narrative actions.

We could measure the alterations in the oxytocin level in the regions of activity. The stimulus-induced co-release of oxytocin in the brain and blood helps to measure the changing activity in regions with densities of oxytocin receptors. The vagus nerve (Longest cranial nerve, innervates in the heart and gut) has enormous of oxytocin receptors.

Listening to a story that’s being told or read by you activates the auditory cortex of your brain. Engaging with a story also fires up your left temporal cortex, the region that is receptive to language.

The hormone cortisol is released during the twisting turn of the story, prompting a powerful emotional reaction even when the listener knows the story is fiction. While cortisol and dopamine can take us on an emotional rollercoaster within the story, the chemical which amuses our brain is oxytocin.

Dopamine:

It is a hormone as well as a neurotransmitter. The brain releases dopamine into the system when it experiences an emotionally charged incident. It enables us to remember things with great accuracy.

Neural coupling:

A story generates parts in the brain that allows the listener to turn the story into their own ideas and experience with similar brain patterns between the teller and listener. It also activates the “mirror neurons” in the brain. This function is inferred as ‘neural coupling.’

Other benefits of stories:

  1. With stories, the brain stimulates multiple parts including our senses.
  2. Stories are highly effective because the brain processes the imagination the same way as reality.
  3. Through stories, we gain new perspectives and a better understanding of the world around us.
  4. Storytelling boosts our leadership quality.
  5. Stories are a great tool to shape our future.
  6. Through story, our minds form and examine our own truths and beliefs as well as discern how they relate with truths and beliefs of others.

Thank you for reading patiently and if you have any other viewpoints tell me in the comments section. Please click the star⭐ button if you like it.

My Experience with the Board exams

Grade 10:

This was my first experience with the public examination in grade 10. I was so nervous to hear that word in the initial period as I always worried about exams. But as time went on I found my syllabus easier than before. We had exams in our school regularly which helped me a lot. So it was easy for me to face the board exams. It might sound like I worked really hard but that’s not the fact😂. I used to watch television, YouTube videos and I read magazines. In fact, I don’t study at home much. I hardly had buddies and I don’t even like to go to school from my childhood. So I always thought how to get rid of the school. This thought made me join in extracurricular activities. I’m going to say you something funny, this happened in grade 7. I joined an interschool competition and enrolled my name in the drawing. Accidently they wrote my name in Tamil poetry. I had no ideas about poems at that time😜. I wrote something about nature and little poet in me won the first prize. When they announced the result even I was shocked 😲 to hear it. That’s how I entered into the world of poetry. Also, I am an athlete. In that same year, I won the 100m sprint and zonal level Badminton. These made a huge part of my life. This is how I took leave on my school days. I used to take minimum 15 days break in a year and I also have “On duty” records 😎. From this information mentioned above, I think you would know quite well about me. I passed my 10th grade with 95.4% and I think it was not a bad score. I feel like I didn’t work so hard but I made some schedule and worked on it. During exam time I used to wake up early in the morning and revise my portion. But I was really frustrated during the final exams because it was exhausting to study those portions again and again. A day before my science exam I was reading a monthly magazine and watching TV. But I think I did my exams well. Please share your experience in the comments section

Now read about my studies in grade 11. It was completely a different chapter😖. Read it in the page2

Create your website with WordPress.com
Get started